5 vragen die ik me stel bij het annuleren van een workshop
‘Het’ lukt niet altijd. Maar wanneer laat je los?
Met spijt in mijn hart heb ik de workshop ‘Wat zegt je Zaak’ van 18 september moeten annuleren. Na vier prachtige en succesvolle edities bleef het aantal aanmeldingen voor deze vijfde editie helaas steken. En hoewel ik nog steeds steevast geloof in de waarde van de dag, het programma en de fantastische locatie, bleek de grens deze keer bereikt: met slechts twee aanmeldingen, een drietal weken voor de start, was de balans weg.
Een workshop annuleren is nooit leuk. Er zijn immers al verwachtingen, een gereserveerde ruimte en enthousiaste deelnemers. Toch brengt zo’n beslissing ook iets heel waardevols met zich mee: het dwingt me om stil te staan en mezelf een paar fundamentele vragen te stellen over ondernemerschap, energie en focus.
Herken je dit gevoel als ondernemer? Misschien helpen deze vragen jou ook wanneer je twijfelt over een project, aanbod of lancering.
Wanneer duw je door en wanneer stop je?
Een coach zei me ooit dat je acties niet resultaatsgericht, maar inspanningsgericht moeten zijn. Je stelt jezelf ten doel om een x-aantal nieuwsbrieven te sturen of berichten te plaatsen. Is dat gelukt? Dan heb je jouw taak volbracht, los van het uiteindelijke aantal deelnemers.
Dat is een bevrijdende gedachte voor wie begint. Maar wat als je aanbod al een tijdje draait? Een klein groepje kan ontzettend fijn zijn om iets nieuws uit te proberen, maar op een gegeven moment moet de investering in tijd en marketing opwegen tegen de opbrengst. Als doorduwen te veel trekkracht vraagt — zeker wanneer er ander leuk werk op de plank ligt — is stoppen soms de meest professionele keuze.
Is mijn publiek wel groot genoeg voor dit specifieke aanbod?
Mijn focus heeft nooit gelegen op het bouwen van een gigantische e-maillijst of een massaal bereik op sociale media. Mijn bedrijf draait op kwalitatief 1-op-1 werk en mond-tot-mondreclame (“Doing a good job and being nice to work with”).
Maar een groepsaanbod vereist vaak een ander soort bereik dan 1-op-1 diensten. Het dwingt je kritisch te kijken: heb ik wel de juiste voedingsbodem gecreëerd voor dit specifieke aanbod, of vertrouw ik te veel op de stroom die vanzelf binnenkomt?
Hoeveel ballen kan ik tegelijkertijd in de lucht houden?
Als ondernemer combineer je vaak verschillende diensten. Zelf bied ik coaching, copywriting en webdesign aan — al drie stevige pijlers. Tel daar lopende projecten én nieuwe ideeën bij op, en de koek is snel op.
Bovendien trekt mijn kleiatelier de laatste tijd steeds harder aan mijn mouw. Na een hele fijne pop-up tentoonstelling in Antwerpen in augustus, voel ik dat die creatieve stroom ruimte opeist. Ik kan mijn aandacht niet eindeloos verdelen. Waar kies ik bewust voor op dit moment in mijn bedrijf?
Klinkt mijn stem nog authentiek als ik 'moet' promoten?
Als de aanmeldingen achterblijven, sluipt de druk erin. En voor ik het weet ga ik berichten 'verzinnen' vanuit tekort of verkramptheid. Of laat ik alleen van me horen als ik iets aanbied (verkoop) en verder niet?
Zodra marketing voelt als 'kom kom, schrijf je in', verlies ik de diepe verbinding met wat ik post. En als ik die verbinding niet voel, voelt de lezer dat ook. Hoe behoud je een warm, eerlijk geluid op sociale media, ook als de klok tikt en je eigenlijk nét iets te laat bent begonnen met de promotie?
Wat zegt mijn onderbuik over de energie?
Volgens de Human Design-theorie is je lichamelijke reactie — je gut feeling — de ultieme graadmeter voor of je ergens écht energie voor hebt. Je hoofd kan van alles bedenken of willen begrijpen, maar je lichaam liegt niet.
Het lastige hieraan? Op het moment dat ik een workshop plan, voel ik die bruisende energie wel. Anders zou ik hem niet plannen. Maar naarmate de tijd verstrijkt en de context verandert, kan die stroom wegebben. Het is dan niet gemakkelijk om dat originele gevoel weer aan te wakkeren. En soms lukt het ook gewoon niet. Dat is één van mijn grotere nadelen (en tegelijkertijd kwaliteit): ik kan heel moeilijk compromissen sluiten met mezelf, ik kan mezelf moeilijk overtuigen van iets waarvan alles verder ‘nee’ zegt.
Durf ik dan te luisteren naar dat veranderde gevoel, zelfs als de planning anders was?
Wat leert deze annulering mij?
Een annulering voelt op het moment zelf als een tegenslag. Maar ik leer altijd uit mijn ‘experimenten’. Het is zelden verspilde moeite. Het geeft me informatie over mijn aanbod, mijn timing, de doelgroep en mijn eigen prioriteiten.
Dus tegenwoordig kan ik het verhaal altijd herkaderen. Geen mislukking, wel een waardevolle les.
Met het annuleren van 'Wat zegt je Zaak' krijg ik momenteel wat meer rust, overzicht en ruimte voor mijn andere projecten en het kleiatelier.
Tot er zich natuurlijk weer een geweldig idee roert in mijn binnenste... Zo’n idee dat niet van plan is om te vertrekken en mij zó enthousiast maakt dat ik het per se wil uitproberen. Ik ga mijn lief dan vragen om mijn handen op mijn rug te binden. Gewoon, tot het weer over is. 😉
